Met feedback van vakdocenten, eigen reflectie en een concreet actieplan gaat de leerling voorbereid het gesprek met ouders en mentor in. Zo gaat het niet alleen over resultaten, maar vooral over ontwikkeling en wat de leerling wil bereiken.
Een driehoeksgesprek is een gesprek tussen leerling, ouders of voogd en mentor over de ontwikkeling en voortgang van de leerling. In de praktijk voert de mentor vaak het woord, terwijl juist de leerling kan vertellen wat goed gaat, wat lastig is en waar diegene aan wil werken.
Met Catwise krijgt de leerling een actieve rol in de voorbereiding en tijdens het gesprek. Vooraf bekijkt de leerling feedback van mentor en vakdocenten, reflecteert op de eigen ontwikkeling en maakt een actieplan. Tijdens het gesprek neemt de leerling de regie en ondersteunt de mentor waar nodig. Zo gaat het gesprek niet óver de leerling, maar mét de leerling.
Een driehoeksgesprek waarin de leerling zelf de regie neemt
Scholen willen leerlingen en ouders actiever betrekken bij gesprekken over ontwikkeling, gedrag, inzet en vervolgstappen. Dat vraagt om meer dan alleen een oudergesprek inplannen.
Leerlingen moeten feedback kunnen bekijken, daarop reflecteren en nadenken over wat zij willen bespreken en bereiken. Mentoren hebben overzicht nodig van de input van vakdocenten en ouders willen begrijpen waar hun kind staat en wat de volgende stap is. Met Catwise komt die voorbereiding samen in één werkwijze, zodat de leerling goed voorbereid het gesprek kan voeren.
Met Catwise:
De leerling vertelt zelf over de eigen ontwikkeling
Ouders horen rechtstreeks van hun kind wat goed gaat en wat aandacht vraagt
De mentor beschikt over feedback van meerdere vakdocenten
Het gesprek gaat over groei en vervolgstappen, niet alleen over cijfers
Eén overzicht van feedback, reflectie, actieplan en afspraken
De leerling verlaat het gesprek met een concrete vervolgstap
Afspraken blijven ook na het gesprek in beeld
Een gesprek mét de leerling in plaats van over de leerling
Op Nehalennia in Middelburg kregen leerlingen vooral cijfers terug. De school wilde dat zij meer zicht en grip kregen op hun ontwikkeling, zodat ze beter voorbereid het gesprek met ouders en mentor konden voeren.
Leerlingen kregen uitgebreidere feedback van vakdocenten, bekeken wat zij daarin herkenden en vertaalden dit naar een eigen actieplan. Nehalennia bouwde de verantwoordelijkheid stap voor stap op. In de eerste ronde lag de nadruk op het begrijpen en bespreken van feedback. In de tweede ronde namen leerlingen meer regie en lieten zij zelf zien hoe ze ermee aan de slag gingen.
Leerlingen keken gerichter naar wat goed ging en waar zij aan wilden werken. Daardoor ging het driehoeksgesprek niet alleen over cijfers, maar ook over wat nodig was om verder te komen. Zo bleek een leerling met dyslexie opnieuw behoefte te hebben aan ondersteuning die eerder was gebruikt. Leerling, ouders en mentor kijken zo niet alleen terug, maar bepalen samen wat de leerling wil bereiken en welke vervolgstappen daarbij passen.